
Het leven als een boeket veldbloemen
Het leven is als een prachtig boeket met veldbloemen.
Ik houd ervan: die prachtige bloemen, mooie kleuren, allemaal verschillende soorten.
Niet netjes in een lijn, maar door elkaar, met het wuivende lange gras ertussen.
Al die verschillende bloemen en kleuren samen maken een levendig en prachtig boeket.
Je weet wel, van die bloemen die je ook in de natuur kunt vinden:
korenbloemen, klaprozen, madeliefjes, paardenbloemen.
Ze bloeien op hun eigen tijd in de akkers en op de velden.
Niet allemaal tegelijk – de één wat sneller dan de ander –
maar samen vormen ze een kleurrijk geheel.
Zo is het in het leven ook.
Het leven is net als een akker vol veldbloemen.
Op dit moment is het winter en is alles in rust.
Er bloeien geen bloemen.
Dat is ook wat ons te doen staat: rust pakken.
Het is belangrijk om in een periode van het jaar meer naar binnen te keren.
Om na te gaan:
Wat is belangrijk?
Wat wil ik behouden?
Waar wil ik mee verder?
Maar ook: wat mag er opgeruimd worden? Waar neem ik afscheid van?
In deze periode zijn we letterlijk meer binnen.
De avonden zijn lang en het is koud buiten.
Er is dus ruimte om aandacht aan jezelf te besteden.
Dan komt de lente.
De dagen worden langer, de temperatuur aangenamer.
De zaadjes van de veldbloemen worden langzaam wakker.
Ze hebben alles in zich om uit te groeien tot een prachtige bloem.
Door zonlicht en regen krijgen ze wat ze nodig hebben om te bloeien.
Zo is het ook met jou.
Je bent goed zoals je bent.
Alles wat je nodig hebt, zit al in je.
Iedereen heeft zijn eigen talenten en kwaliteiten.
Maar we maken daar niet altijd gebruik van.
Soms proberen we andere kwaliteiten te ontwikkelen,
omdat we denken dat het beter is,
of omdat de maatschappij dat van ons vraagt.
Daardoor vergeten we onszelf.
We luisteren niet meer naar onszelf
en kunnen niet uitbloeien tot de mooie bloem die we zijn.
Daarom is het belangrijk om stil te staan bij de omstandigheden die jij nodig hebt.
Zoals een bloem water en zonlicht nodig heeft om te bloeien,
zo heb jij ook jouw voorwaarden nodig.
Vertraag.
Neem rust.
En neem de tijd om te luisteren.
In de zomer staat alles in bloei.
Alle bloemen, alle soorten, hebben zich ontpopt.
De één wat eerder dan de ander,
maar ze staan er allemaal, in volle glorie, te wuiven in de wind.
Zonder angst voor wat nog komt.
Wij mogen ook genieten.
Van wat op ons pad komt.
Van de bloei in ons leven.
Van de dingen die moeiteloos gaan
en je gelukkig maken.
Als iets vanzelf gaat,
dan ben je op de goede weg.
Wees niet bang voor wat nog komt.
Straal.
En leef je mooiste leven.
En dan komt de herfst.
De dagen worden weer korter en kouder.
De bloemen trekken zich langzaam terug.
Ze hebben genoten van hun bloei
en laten nieuwe zaadjes vallen voor het volgende seizoen.
Ze zijn niet bang om om te vallen of weg te waaien.
Ze hebben genoten van het moment.
Nu is het tijd voor een nieuwe fase.
Voor rust.
Het is goed om te beseffen dat alles eindig is.
Niets is voor altijd.
De wereld is voortdurend in beweging.
Het heeft geen zin om je daar druk over te maken.
Denk als een veldbloem.
Aan alles komt een einde:
aan de bloei,
aan die mooie vakantie,
aan dat bijzondere gesprek.
Maar het laat altijd iets achter.
Een herinnering.
Een zaadje.
Iets om op verder te groeien.
Elke ervaring neem je mee.
Dat is je groei.
Vertrouw erop dat niets verloren gaat.
Alles wordt rijker en sterker
door de ervaringen die je opdoet.
Het is tijd om steeds weer terug te keren naar jezelf.
De balans op te maken.
Te sorteren wat je meeneemt
en wat je achterlaat.
En zo herhaalt dit proces zich,
soms in het groot,
soms in het klein.
Soms duurt het lang,
soms is de tijd kort.
Liefs Petra
